Ilda Zaloshnja është zëri i këtij podcasti. Një grua e panjohur për publikun, por një e domosdoshme për këdo që kërkon të shesë apo të blejë një pronë. Ilda vjen me një rrëfim jo vetëm si eksperte e real estate, një fushë për të cilën braktisti auditoret si pedagoge e një profesion me të cilin është martuar dhe jeton në të mirë e në të keq prej 15 vitesh. Vjen edhe me një rrëfim për jetën, divorcin, rritjen e djalit, rritjen në karrierë dhe rigjetjen e dashurisë.
Nga fëmijëria në një shtëpi private në Berat, tek apartamenti me një verandë të madhe që po arredon muajt e fundit në zonën e Kopshtit Botanik. Sa shtëpi ka ndryshuar ajo?
50 vite jetë, të cilat me krenari i përdor si kartë ndaj klientëve që janë ende mosbesues ndaj agjentëve imobiliarë.
Rrëfimin e plotë dëgjojeni në podcast
Podcasti i transkriptuar
Mira Kazhani: Në këtë episod unë kam ftuar Ilda Zaloshnjen. Nuk është e famshme, por është e nevojshme, është e domosdoshme. E thashë mirë?
Ilda Zaloshnja: Shumë mirë. Shumë faleminderit!
Mira Kazhani: Mirë se erdhe Ilda!
Ilda Zaloshnja: Mirë se të gjeta Mira!
Mira Kazhani: Është opinioni im, nuk është studim, por unë mendoj që nëse një njeri do të blinte, ose do të shiste një pronë apo një shtëpi, duhet të të takonte ty. Ky është vetëm mendimi im.
Ilda Zaloshnja: Unë të falënderoj se ky është një opinion shumë i bukur edhe shumë i vlefshëm për mua. Mendoj që e ndajnë atë edhe të tjerë që më kanë njohur gjatë këtyre 15 viteve të karrierës sime në biznesin e real estate. U bënë 15 vjet që unë i përkushtohem çdo ditë, 24 orë në 24 shitjes së pronës, blerjes së një prone, duke u gjendur pranë njerëzve në momente shumë vendimtare të jetës së tyre.
Mira Kazhani: Çfarë është shtëpia për ty?
Ilda Zaloshnja: Do ta ndaja në dy momente. Nga pikëpamja emocionale, shtëpia është vendi ku ne jetojmë përditshmërinë tonë, krijojmë kujtimet tona, ku jetojmë gëzimet e përditshme, ku jetojmë edhe momentet e dhimbshme. Është pjesa më private e gjithsecilit. është ajo që ndodh brenda katër mureve. E dimë vetëm ne. Sado që mund ta dijë mamaja, babai, shoqja e ngushtë, ajo që ndodh brenda atyre katër mureve është gjëja më personale në jetën e gjithsecilit.
Mira Kazhani: E vërteta jonë, është aty.
Ilda Zaloshnja: E vërteta jonë. Brenda atyre katër mureve ne jemi ata që jemi realisht. Ndërsa nga pikëpamja e biznesit që unë bëj është një aset. Është diçka ku mund të investosh. Mund të shtosh mirëqenien tënde, të ardhurat e tua. Është një nga mënyrat më të mira të investimit sot për sot, jo vetëm në botë, por edhe në këtë Shqipërinë tonë të vogël.
Mira Kazhani: E mendoj unë kështu. E mendojnë një pjesë e madhe e jona që ne shqiptarët jemi shumë të dhënë pas shtëpisë, pas pronës?
Ilda Zaloshnja: Ne jemi jo vetëm shumë të dhënë, por gati-gati në obsesion. Kjo është edhe pasojë e shumë historive të kaluara, ku njerëzit nuk kishin shtëpi. Jetonin shumë breza familjare brenda 1 dhomë e kuzhinë apo 2 dhoma e një kuzhinë të dhëna nga shteti në atë kohë. Akoma sot e kemi atë lloj përjetimi kur vjen puna tek prona, tek shtëpia. Nuk duam të jetojmë me qira. E konsiderojmë një mënyrë për të hedhur lekët, një mënyrë për të mos pasur asgjë. Dhe në fakt deri diku është kështu. Nuk është e gabuar, sepse janë para të hedhura.
Mira Kazhani: Është para e humbur.
Ilda Zaloshnja: Ti nuk zotëron asgjë kur jeton në një pronë me qira. Ndërsa ta zotërosh pronën tënde, është forma më e lartë e arritjes personale, në momente të caktuara të jetës.
Mira Kazhani: Unë e kujtoj për shembull, kur kemi blerë shtëpinë tonë të parë me mamin. Prindërit e mi duhet të kenë jetuar në fillimet e tyre si çift, në një dhomë të vogël, në qytetin tonë dhe e mbaj mend mirë mamin. Kam kujtesën e makinës qepëse që e kishte të re dhe do ta vendoste aty, një frigorifer, televizori bardhezi. Ishte një dhomë e kuzhinë. Ne flinim në divanët e kohës. Ne jemi rritur në divan, ne fëmijët. Më vonë pastaj, diku tek adoleshenca, unë dhe motra kemi pasur dhomën tonë, sepse blemë një shtëpi 2+1. Më pas erdhëm në Tiranë. Shtëpia ka qenë gjithmonë një ceremoni për ne.
Ilda Zaloshnja: Edhe është akoma, edhe sot për të gjithë. Edhe per neve që merremi me këtë punë është një lloj emocioni. Sidomos kur hedh hapin e parë brenda asaj shtëpie, fillon të bësh planet e tua për mënyrën sesi do ta mobilosh. çfarë do vendosësh, ku? Dhe ky është një proces emocional për të gjithë, pa asnjë lloj përjashtimi.
Mira Kazhani: Ku je rritur ti? Në çfarë lloj shtëpie? Në shtëpi private? Në apartament?
Ilda Zaloshnja: Unë kam lindur në shtëpi private, në Berat, por kam jetuar shumë pak atje 7-8 vjet. Pastaj im atë është transferuar siç kanë qenë gjërat para viteve `90, gjithmonë në apartamente. Në Tiranë kemi qenë në apartament dhe tani jetoj përsëri në një apartament.
Mira Kazhani: Për çfarë ke studiuar?
Ilda Zaloshnja: Jam diplomuar në Gjuhë dhe Letërsi italiane. Kam bërë shkollën e mesme të Gjuhëve të Huaja dhe Fakultetin e Gjuhëve të Huaja, në Departamentin e Italishtes.
Mira Kazhani: Si u gjende tek Real Estate?
Ilda Zaloshnja: Pyetje e bukur! Edhe pse më ka pëlqyer mësimdhënia dhe e kam provuar për disa vite, në fakultet, mbasi mbarova shkollën, nuk e kam parë asnjëherë si karrierën time të përhershme. Më dukej e ngadaltë.
Mira Kazhani: Ishe pedagoge, në fakultet?
Ilda Zaloshnja: Isha pedagoge, në fakultet. Kam dhënë gjuhën italiane. Kam dhënë disa lëndë të rëndësishme aty. Departamenti i Italishtes ishte një katedër e re. Edhe si departament është krijuar shumë vonë krahasuar me atë të Anglishtes dhe Frëngjishtes apo gjuhëve të tjera më historike dhe të gjithë pedagogët ishin shumë të rinj. Ata më të mirët, punësoheshin pranë departamentit, në mënyrë që të shtohej. Në atë kohë kanë qenë në lulëzim gjuhët e huaja dhe Departamenti i Italishtes gjithashtu. Kishte shumë studentë. Kishte edhe pedagogë. Ishin një grup shumë i mirë të rinjsh dhe të rejash, por nuk e ndjeja që mund ta bëja në mënyrë perfekte. Unë jam pak perfeksioniste. Nevoja në atë kohë të shtynte të bëje disa punë që të kishin të ardhura të mjaftueshme. Ishte fillimi i viteve `90.
Mira Kazhani: Edhe tani…
Ilda Zaloshnja: Edhe tani, patjetër. Po tani unë nuk kam kohën për ta bërë, sepse real estate të merr çdo gjë.
Mira Kazhani: Kur bën shumë mirë një punë, nuk ke nevojë të bësh disa punë.
Ilda Zaloshnja: Duke mos pasur kohën për ta bërë siç duhet të qenit pedagog kërkon studim të vazhdueshëm. Kërkon analiza të vazhdueshme, lexim të vazhdueshëm dhe unë nuk e shikoja veten që mund ta bëja dot atë. Kështu që dikur hoqa dorë dhe fillova të eksploroja mundësi të tjera.
Mira Kazhani: Takove dikë? Dikush të tha diçka që të tërhoqi?
Ilda Zaloshnja: Isha në udhëkryqin që doja të bëja diçka për vete. Doja një gjë që ta krijoja, ta zhvilloja dhe ta rrisja vetë. Në atë kohë isha e martuar me një arkitekt. Kishim miq të përbashkët një grup biznesi, një çift, i cili vendosi të blinte “master franchise” të Century 21. Jemi gjendur në këtë udhëtim që ditën e parë kur është shkruar emaili në Amerikë për të kërkuar këto të drejta dhe deri në hapjen e zyrës së parë të Real Estate, Century 21 Albania, që ishte zyra ime, Century 21, The Point, në atë kohë. Ishte një proces nuk ështe e kisha menduar ndonjëherë. Unë kam punuar pedagoge. Kam bërë përkthime për shumë kohë. Jam marrë edhe zhvillim eventesh kulturore, brenda Institutit Italian të Kulturës. Real Estate s`ka qenë asnjëherë pjesë e planeve të mia. Kisha blerë vetëm një shtëpi, që ishte shtëpia ime. Nuk dija as sesi bëheshin. Edhe atë e kishim blerë me mik se njihnim ndërtuesin, siç ndodh akoma në fakt.
Mira Kazhani: Është më mirë të gjesh mik ndërtuesin apo të gjesh ty mike?
Ilda Zaloshnja: Gjithmonë ka qenë më mirë të gjesh një agjent imobiliar, një këshillues pronash. Po do flasim edhe për këtë.
Mira Kazhani: Patjetër, se kam shumë pyetje.
Ilda Zaloshnja: Kështu që kjo ishte rruga. Nga 15 janari i 2009-ës, kam hapur dyert e zyrës dhe nga ajo ditë nuk i kam mbyllur asnjëherë në të mirë e në të keq. Unë dhe real estate jemi martuar (qesh).
Mira Kazhani: Edhe pas divorcit tënd.
Ilda Zaloshnja: Po edhe pas divorcit. Pas thuajse vitit të parë të hapjes së biznesit që ne e kishim menduar si një biznes familjar që do ta zhvillonim së bashku, unë u gjenda vetë dhe sigurisht me shumë vështirësi, sepse ishte një punë që nuk e dija ta bëja. Improvizoja, por kisha shumë dashuri dhe kam akoma sot e kësaj dite, shumë dashuri për këtë punë dhe kjo më shtyn që edhe në ato ditët pesimiste, kur gjërat nuk shkojnë ashtu siç duhet, kur ndihesh i zhgënjyer, i tradhtuar, të eci përpara.
Mira Kazhani: Kjo është një nga arsyet që më ka ngacmuar historia jote e luftës tënde si një mami e divorcuar me një djalë në atë kohë 5-6 vjeç dhe që ke eksploruar dhe ke mbijetuar në një profesion aspak të lehtë. Të komunikosh me njerëzit është bukur. Duket shumë bukur kur e shikon te filmi Demi Moore që shet shtëpi dhe bën real estate, por nuk është aq e lehtë.
Ilda Zaloshnja: Absolutisht jo. Madje është shumë e vështirë dhe për fat të keq në vendin tonë është edhe më e vështirë se ç`mund të jetë në një vend tjetër.
Mira Kazhani: Cila është shtëpia e parë, shumë e shtrenjtë, shumë e vështirë që ke shitur.
Ilda Zaloshnja: Nuk ka qenë një, kanë qenë 8 apartamente në një dorë. Ishte një organizatë në fakt që po i blinte për qëllime pak a shumë bamirësie, si konvikte për vajza në nevojë. Ishte një procedurë e vështirë, e gjatë. Ishin fillimet e mia. Mund të ketë qenë viti i parë, ose i dytë që unë merresha me real estate, por ia dolëm.
Mira Kazhani: Ka ndonjë rast për shembull, një shtëpi që nuk shitet? Mund të ndodhë? Të ka ndodhur ty një magji e tillë, që nuk i ecën?
Ilda Zaloshnja: Ka shtëpi që nuk shiten për një kohë të gjatë, por nuk ka prona që nuk shiten një ditë. Në këtë marrinë e çmimeve njerëzit shikojnë. Po ky ka qenë një fenomen i vazhdueshëm në fakt. Ka njerëz që mendojnë se prona e tyre vlen shumë. Është shumë më tepër se gjithçka tjetër, se përveçse pjesës së ftohtë dhe racionale, këta njerëz kanë brenda emocionet e tyre dhe mendojnë… se mos të harrojmë që prona është jo vetëm ajo ku ke shpenzuar jashtëzakonisht shumë lekë për ta blerë dhe i ke vënë ato lekë me shumë vështirësi, por edhe ke jetuar aty brenda dhe ajo është gjëja jote më e shtrenjtë. Do ta them edhe nga ana ime personale. Edhe unë që duhet të jem e ftohtë, duhet të jem objektive, kur shita shtëpinë time, u ofendova se klienti që erdhi e pa, më tha: Kjo shtëpi ka shumë diell. Unë reagova.
Mira Kazhani: Ankohet dikush që ka një shtëpi diell?
Ilda Zaloshnja: Po ka nga të gjitha.
Mira Kazhani: Është e vetmja kërkesë që do kisha për shtëpinë. Të paktën e para.
Ilda Zaloshnja: Ka nga të gjitha llojet Mira dhe ka nga të gjitha kërkesat, dëshirat, pretendimet.
Mira Kazhani: Epo mirë, blije me pamje nga hëna, thuaji.
Ilda Zaloshnja: Ka edhe nga ata që i thonë këto gjëra se duan të ulin vlerën, duan të fillojnë negocimin që tek dera. Ndaj e quajnë si një gjë negative. Real estate është shumë psikologji brenda.
Mira Kazhani: Duhet të shkruash një libër me klientët.
Ilda Zaloshnja: Të merresh me njerëz të bën të kuptosh çdolloj mendimi që ata mund të kenë. Të jesh edhe një hap përpara se ata ta thonë. Kjo vjen njëçik edhe me eksperiencën dhe me vetëbesimin tek kjo punë. Për fat të keq, klientela shqiptare akoma nuk është mësuar t`i besojë një agjenti imobiliar plotësisht. Nuk kanë shumë faj, sepse historiku në 20 apo 30 vitet e fundit ka treguar që kanë ndodhur ngjarje nga më të shëmtuarat, të shkaktuara nga persona të ashtuquajtur agjentë imobiliarë. Apo termi që përdorej në atë kohë, sekser, që unë e urrej, por sot është ndryshe. Sot njerëzit, nuk po them të gjithë, por një pjesë e mirë e personave që i janë dedikuar kësaj pune, që e bëjnë atë në mënyrë të përditshme, që zgjohen me atë në kokë në mëngjes dhe bien të flenë me atë në fund të ditës, nuk janë më ata lloj njerëzish. Këta janë ata persona, këtu fus edhe veten, të cilët i janë përkushtuar me 100%. E shikojnë si rrugën e jetës së tyre deri në fund, derisa të kenë mundësinë të punojnë. Kështu që këtyre njerëzve u duhet besuar. Këtyre ndërmjetësve, sidomos kur ata kanë edhe njëfarë kohe në treg, që kanë krijuar eksperiencën e duhur, kanë krijuar historikun e shitjeve, kanë lidhjet, kanë njohjet, kanë njohjen e tregut mbi të gjitha, këtyre 100% iu duhet besuar.
Mira Kazhani: Tani që flasim, është momenti për të blerë një shtëpi me këto çmime marramendëse? Apo çmimet gjithmonë do rriten dhe kështu na duket ne?
Ilda Zaloshnja: Tirana është kryeqytet dhe Shqipëria është një vend që pavarësisht se ne nuk e shohim ashtu se jetojmë të përditshmet e vogla, që nganjëherë bëhen edhe të shëmtuara, dashur pa dashur do të shkojë drejt rritjes. Ka një vëzhgim, ka një fokus në këtë vend, sidomos tani me marketingun masiv përsa i përket bregdetit, bukurive natyrore, Shqipëria do të rritet. Edhe këto kullat që ne i quajmë të shëmtuara, që nuk i duam, kur i shikon nga maja e kodrës së shtëpisë time, ndryshojnë vijën e horizontit, të qytetit dhe i japin pamjen e një qyteti europian. Jo më të një qyteti me pallate të vogla, me depozitat poshtë, sipër tarracave, të gjitha uniforme, gri.
Mira Kazhani: Do thoja më shumë Nju Jork. Europa është me ndërtesa të ulëta.
Si janë këto kullat nga brenda, se nuk më ka ndodhur të futem në ndonjërën për të parë? Po ti si real estate i ke parë. I ndërtojnë bukur brenda? Kanë hapësira? Janë të larta?
Ilda Zaloshnja: Kanë disa ndryshime nga ndërtesat e zakonshme dhe kjo justifikon në njëfarë mënyre edhe çmimin. Përveç lokacionit të tyre, që është shumë qendror, në pjesën më të madhe të rasteve, në vende që nuk përsëriten më në qytetin e Tiranës, ashtu si ne e njohim sot.
Hapësirat janë të ndara sipas planimetrive normale, ato që ka parashikuar arkitekti. Po ajo që i ndryshon këto kulla, këto ndërtime, nga të tjerat, janë për shembull katet e parkimit. Janë për shembull lirshmëria për të parkuar. Janë detajet në ndërtim, rifiniturat që përdoren. Që kur hyn, ato nuk kanë mbaruar akoma, por unë kam parë projektet, kam folur me ndërtuesit dhe e di sesi do të jenë. Kanë një recepsion. Në çdo pallat, jo në këtë vend, në vende të tjera, Nju Jorku, si në perëndim, është dikush që do të presë, do të shoqërojë drejt apartamentit. është një mënyrë jetese komplet ndryshe. Gjithçka tjetër është shumë më cilësore se ajo që kemi parë deri më sot.
Mira Kazhani: Kush vjen më së shumti për të blerë në këto vende dhe varion çmimi sipas kateve, sipas pamjes, juglindja, perëndimi? Ndryshojnë dhe çmimet brenda një ndërtese?
Ilda Zaloshnja: Nuk ndryshojnë. Nuk aplikohet edhe pse është normale që në katet më të ulëta, ku nuk ke pamje, të kesh diçka më të lirë. Kjo është një pjesë negociate që bëhet me ndërtuesin. Ndërtuesi, apo zhvilluesi, siç do më pëlqente mua ta quaja është personi i cili e lëviz çmimin edhe sipas nevojave të tij të momentit, por normalisht ata dalin me një çmim standard në treg. Në varësi të sasisë së pagesës në momentin e bërjes se kontratës apo të kohë-pritjes, nëse pallati sapo ka filluar, është akoma në themel dhe duhet të presësh 3-5 vjet që të përfundojë duke angazhuar para, atëherë çmimi duhet të jetë patjetër më i ulët sesa ai final apo sesa ai i deklaruar.
Mira Kazhani: Kush blen më së shumti Ilda? Cilët janë klientët që vijnë tek ti dhe kërkojnë shtëpi të tilla?
Ilda Zaloshnja: Një kategori janë profesionistët që kanë biznese të konsoliduara, prej 30 vitesh. Pavarësisht se Shqipëria ka pasur luhatjet e veta dhe për asnjë që është marrë me biznes rruga nuk ka qenë e lehtë, ka një pjesë të mirë biznesesh të cilët kanë krijuar reputacionin e tyre dhe sigurinë e tyre financiare për të bërë investime të këtij lloji. Të investosh në ndërtime të tilla, mendoj që është një nga okazionet, jo nga pikëpamja e çmimit, po një nga okazionet, nga pikëpamja e pozicionit. Pasi siç thashë janë vende që nuk përsëriten më. Të blesh një apartament sot tek kullat, tek sahati, pavarësisht diskutimeve për arkitekturën dhe çfarë prishi…
Mira Kazhani: Nuk është tema e sotme ajo…
Ilda Zaloshnja: Ne po flasim vetëm për vlerën e pronës dhe vlerën e real estate… Ai është një vend një herë në jetë. Është zemra e Tiranës dhe nuk do të ketë shumë të tjerë, çfarëdo që të ketë rreth e qark asaj zone…
Mira Kazhani: Janë shitur aty të gjitha?
Ilda Zaloshnja: Janë shitur.
Mira Kazhani: Sa ka qenë metri katror?
Ilda Zaloshnja: Ka filluar me 3 mijë euro para katër apo pesë vitesh dhe sot janë 5, 5 ndoshta edhe 6 për ndonjë gjë më…
Mira Kazhani: Kryesisht biznesmenë dhe njerëz që jetojnë në Shqipëri i kanë blerë?
Ilda Zaloshnja: Kanë blerë persona që jetojnë jashtë Shqipërisë, të cilët janë të pozicionuar shumë mirë në jetët e tyre atje. Kanë kursyer, kanë mundësinë të marrin kredi të mira me prona të tjera që kanë dhe ata kanë pretendimin për të pasur diçka të mirë, siç janë mësuar, në stilin e jetës që bëjnë atje.
Ka njerëz që jetojnë nëpër vila sot, që kanë mundësinë të blejnë një vilë dhe duan për fëmijët e tyre, të cilët janë të rinj, duan të kenë…
Mira Kazhani: Janë këta fëmijët e bekuar…
Ilda Zaloshnja: Fëmijët e bekuar, të cilët duan të kenë shtëpi në qytet, sepse e kanë më të lehtë për të bërë jetën e tyre të city life.
Mira Kazhani: E ke blerë shtëpinë tënde?
Ilda Zaloshnja: Po. Kam blerë një shtëpi të re para rreth 6 muajsh.
Mira Kazhani: Kaq vonë?
Ilda Zaloshnja: Kam blerë dhe kam shitur (qesh). Po ti e di, këpucari zakonisht është pa këpucë. Kështu që…
Mira Kazhani: Ok, ke bërë biznes, shumë mirë.
Ilda Zaloshnja: Edhe unë e kam parë si biznes në njëfarë mënyre, por tani jo. Mendoj që është shtëpia që do rri shumë gjatë aty.
Mira Kazhani: E thua vendin?
Ilda Zaloshnja: Po. Është në periferi të Tiranës. Në zonën e Kopshtit Botanik, por në fund të asaj zone. Me një pamje shumë të bukur. Është kati i fundit i një pallati të vogël. Ishte një nga kushtet që unë kisha, që nuk doja të ishte një pallat masiv. Doja të kishte pamje, të kishte një verandë.
Mira Kazhani: Personalisht do doja një pallat butik, një pallat të vogël.
Ilda Zaloshnja: Po, por që t`i blesh këto pallatet butikë, e para në Tiranë, brenda në qendër nuk ka, se tendenca është të bësh sa më shumë kate.
Mira Kazhani: S`ka problem. Nuk e aspirojmë dhe nuk e përballojmë dot.
Ilda Zaloshnja: Por në zona pak më periferike, për paratë që shpenzon, mund të marrësh shumë më tepër, të përfitosh shumë më tepër në cilësinë e asaj që merr dhe në cilësinë e jetesës së asaj që merr. Kështu që unë zgjodha periferinë.
Mira Kazhani: Sa metra katror është shtëpia jote?
Ilda Zaloshnja: Shtëpia ime është diku tek 140 metra katrorë dhe ka edhe 140 metra verandë që ne do ta shfrytëzojmë këndshëm me gjelbërim, me barbeque, me zjarr, se unë i kam shumë qejf oxhakët. Është projekti im për këtë vit, për ta përfunduar edhe për të jetuar.
Mira Kazhani: Shtëpi e vogël apo shtëpi e madhe? Dhe kujt i thua shtëpi e vogël, e mjaftueshme?
Ilda Zaloshnja: Varet shumë nga njerëzit, nga familjet që kanë, nga anëtarët e familjes, nga pretendimet, nga kërkesat, nga statusi, sepse prona dhe shtëpia ku jeton është edhe status. Nëqoftëse je një personazh që bën biznes, bën marrëdhënie publike, ke nevojë të krijosh marrëdhënie me njerëz, do t`i ftosh në shtëpinë tënde për të krijuar një afrimitet me ta, për të bërë një marrëveshje biznesi. Ku ka vend më mirë sesa shtëpia jote për të bërë një marrëveshje biznesi? Në këtë rast shtëpia duhet të jetë e madhe. Duhet të jetë impresionuese. Duhet të jetë në zona elitare që ne e dimë tashmë ku jane dhe kush janë. Pastaj për blerësit që kanë familje normale, një çift me dy fëmijë në varësi të faktit nëse fëmijët janë vajzë e djalë apo të dy të të njëjtës gjini 2 dhoma e një kuzhinë apo 3 dhoma e një kuzhinë deri në 130-140 metra jane mëse të mjaftueshme.
Mira Kazhani: Nuk dua të tingëlloj komuniste, por asnjëherë nuk e kam kuptuar në këtë Shqipëri kaq të vogël, që është si një xhevahir, që ka kohën e bukur, që dilet shumë jashtë, nuk i kam kuptuar orekset për këto supervilat që në fakt në shumicën e kohës asnjë nuk rri aty dhe i shijojnë në fakt ato gratë e shtëpisë që kujdeset për shtëpitë, rojet tek dera. Më është dukur një ekzagjerim, por ky është opinion personal.
Ilda Zaloshnja: Nuk do thosha ashtu. E para, ato janë status. Ti ia lejon vetes financiarisht atë lloj prone dhe ke mundësinë edhe të jetosh aty, sepse ato prona kanë edhe shpenzime të mëdha për të jetuar. Kanë shpenzime në mirëmbajtje, shpenzime në ngrohje-ftohje, pra konsum të energjisë elektrike. Kështu që nuk mjafton vetëm ta blesh. Duhet të kesh të ardhura të tilla të mjaftueshme që edhe të jetosh në to. Po siç e thashë, janë status. Nëse ti do të jesh dikushi, si në çdo vend tjetër të botës duhet të kesh një shtëpi të madhe dhe pastaj, ke dy të tilla apo tre të tilla, ato janë tjetër kategori.
Mira Kazhani: Në fakt duhet të kuptosh atë nivelin në të cilin gjendet një njeri i pasur dhe pasuria ka disa stade tani. Nuk ka asgjë fikse. E kuptoj idenë. Nuk kam asnjë lloj paragjykimi, po thjesht më duket sikur shtëpi është. Shtëpi e bukur, sigurisht. Me verandë, me gjelbërim, me gardërobën e saj, është një gjë ideale. Po sado e pasur të isha, nuk do aspiroja një kështjellë, një supervilë. Se çfarë do bësh
Ilda Zaloshnja: Janë shumë pak ato me kështjella dhe supervila. Po ama njerëz që kanë dëshirë të jetojnë në vilë? Po, ka. Dhe këto vila nuk është se janë aq shumë të mëdha. Përgjithësisht kanë tre dhoma gjumi, një sallon të madh, me kuzhinë dhe këto ambientet e vogla ndihmëse, oborri. Pastaj se çfarë numërohet brenda metrave katrorë dhe sesi shiten ato prona, kjo është tjetër gjë. Normalisht janë masa normale, të zakonshme pronash për një familje normale.
Mira Kazhani: Vetë do t`i sugjeroje dikujt një shtëpi private, nuk ka rëndësi vilë. Mua fjala vilë nuk është se më pëlqen shumë. Shtëpi është fjalë e bukur. Ne e përdorim edhe për apartamentin. Në Kosovë për shembull i thonë banesë apartamentit dhe shtëpi i thonë shtëpisë private. Ti kë pëlqen më shumë, shtëpinë private apo apartamentin?
Ilda Zaloshnja: Janë dy stile jetesë komplet të ndryshme. Për një person që është vetëm, ose një çift i ri, ose edhe një çift i moshuar, të jetuarit brenda në qytet nëpër apartamente është mënyra më e mirë për të pasur çdo gjë afër.
Mira Kazhani: Për të qenë i aksesueshëm me qytetin.
Ilda Zaloshnja: Ndërsa për një familje me fëmijë të vegjël apo edhe pak më të rritur, vila apo shtëpia…
Mira Kazhani: Bahçja është e bukur.
Ilda Zaloshnja: Pastaj do edhe një qen. Mirë është ta kesh edhe atë oborrin edhe për qenin. Pra është cilësi jetese tjetër. Unë nuk kam provuar të jetoj në vilë, por nga ata klientë që pastaj edhe janë bërë miq, të cilëve iu kam sugjeruar vilën dhe e kanë bërë atë hap, më kanë thënë që është një stil jetese ndryshe, por edhe një cilësi jete më e mirë, sesa ajo në apartament.
Mira Kazhani: Shtëpitë e dyta të plazhit, kanë dy qëndrime nga njerëzit që kanë. Disa thonë që e shijojnë shumë, disa të tjerë kanë përfunduar se janë shërbëtorë të shtëpisë së tyre të dytë, që shkojnë dhe lodhen me pazaret dhe me punët e shtëpisë, që është më mirë të shijosh hotelet. Por kur vjen ajo vera, unë ata që kanë shtëpi të dyta në plazh, i shoh me një lloj zilie në kuptimin e mirë të fjalës, që nuk ju duhet të shkojnë nga një hotel në tjetrin, kanë atë shtëpinë e tyre, mund të bëjnë plazh sa herë të duan dhe më duket gjë e bukur. Mendimi yt, i një profesionisteje, cili është?
Ilda Zaloshnja: Shiko, unë po ta shikoja ftohtë si profesioniste, do të thoja, ‘blijeni’, sepse gjithsesi është një pronë.
Mira Kazhani: Do ta shesësh, kur të mërzitet.
Ilda Zaloshnja: Gjithsesi është një pronë të cilës vetëm do t’i rritet vlera, do ta japësh me qera, do kesh të ardhura në qoftëse nuk do të duash të jetosh vet, në ato dy tre muajt e verës apo varet edhe ku është shtëpia. Tani dhe Jugu po afrohet edhe shumë me tunelin dhe këto infrastrukturat e reja që po bëhen…
Mira Kazhani: Do rriten edhe çmimet.
Ilda Zaloshnja: Çmimet janë rritur dhe po rriten.
Mira Kazhani: Si nuk kemi blerë para 10-vjetësh.
Ilda Zaloshnja: Ke akoma kohë, se mbas 10-vjetësh do thuash, si nuk e bleva atëherë kur fola me Ildën.
Mira Kazhani: Kjo është.
Ilda Zaloshnja: Po, po.
Mira Kazhani: Nëse do më sugjeroje të merrja një shtëpi. Ku duhet ta marr, në Tiranë apo në Jug?
Ilda Zaloshnja: Nëqoftëse do ta merrje për investim, varet nga nevoja që ke. Nëse ty të duhet një shtëpi e mirë në Tiranë, patjetër do të zgjedhësh diçka duke u nisur dhe ne të dyja do të uleshim në një bisedë shumë të afërt dhe shumë të detajuar mbi atë që ti do dhe mbi mënyrën se si ti jeton, sepse kjo është detyra ime për të kuptuar sa më mirë…
Mira Kazhani: Psikologjinë, lifestylen.
Ilda Zaloshnja: Psikologjinë, nevojën, stilin e jetesës, mundësitë ekonomike sepse ajo është gjëja më e rëndësishme. Dhe kjo në fakt është pak pjesa e vështirë e bisedës kryesisht me klientët sepse askush nuk do të tregojë sa lek ka në xhep. Mendon se është shumë personale. Por ndërkohë nëse ti vjen për të shpenzuar, për të blerë një pronë… Të blesh një pronë 100 mijë euro, ose 500 mijë euro janë dy gjëra shumë të ndryshme. Nuk dua të fus duart dhe hundët te xhepi i klientit, por këtë duhet ta di këtë informacion.
Mira Kazhani: Megjithatë, shkrimtarët, filozofët, sociologët, të gjithë thonë se bota është e kurajozëve e guximtarëve.
Ilda Zaloshnja: E vërtetë.
Mira Kazhani: Janë paratë që të ndihmojnë apo është shpirti i iniciativës? Edhe një që nuk e ka mundësinë mund ta gjej rrugën për të bërë një investim Ilda Zaloshnja?
Ilda Zaloshnja: Unë do thoja që fillon nga mendja dhe fillon nga dëshira për të guxuar dhe nga vizioni. Nëqoftëse ti nuk shikon më larg se një metër nga vetja jote, do të jetosh atë të përditshmen e vogël dhe do mundohesh të arrish atë maksimumin e asaj që ti mundesh brenda në atë kuti ku ke futur veten.
Mira Kazhani: Kuadrati.
Ilda Zaloshnja: Nëqoftëse shikon qoftë edhe 5 metra përtej vetes, ti do shikosh që mundësitë edhe pse duket shumë e vështirë nuk është aq e vështirë dhe guximi dhe dëshira për të bërë të ndihmojnë që të rrezikosh nganjëherë. Sigurisht, rreziku nuk duhet të jetë asnjëherë i çmendur, duhet të jetë një rrezik i llogaritur.
Mira Kazhani: Kjo është puna e agjentit që ti të thuash ke mundësi ta bësh këtë, ose kjo nuk është për ty.
Ilda Zaloshnja: Pikërisht.
Mira Kazhani: Ti e ke këtë ekspertizë, t’ia thuash dikujt. Të dëgjojnë?
Ilda Zaloshnja: Unë do të tregohem jo edhe aq modeste tani…
Mira Kazhani: Mos u trego modeste. Thuaj vetëm të vërteta.
Ilda Zaloshnja: Për të thënë që në 15 vitet e biznesit që unë bëj, kam krijuar vetëbesimin e madh për të folur me gojën hapur, pa pasur frikë se po gaboj. Dhe në fakt nuk është se kam gabuar ndonjëherë. U kam sugjeruar. Më ka qëlluar të orientoj klientë që pastaj janë bërë miq, në zona që nuk e kishin kurrë imagjinuar ndonjëherë, në ndërtime që as nuk kishin filluar të ndërtoheshin. Me shumë frikë, me shumë dyshime dhe sot ata më falenderojnë. Jetojnë jashtëzakonisht mirë në ato prona dhe vlera e pronës tyre është dyfishuar apo edhe është trefishuar në varësi të kohës kur e kanë blerë.
Mira Kazhani: Ke bërë shumë miq nga kjo punë.
Ilda Zaloshnja: Kam bërë shumë miq. Kjo është pjesa e bukur e kësaj pune. Marrëdhënia me njerëzit ka dy anë, është ajo e lodhshmja, ku njerëzit mendojnë se dinë gjithçka, që mund të sillen me ty në çdo mënyrë, që mund të të flasin në çdo formë, sepse ne kemi pak mungesën e respektit për ata që ta ofrojnë shërbimin në përgjithësi. Dhe mua më është dashur shumë shpesh kur flas me njerëz në telefon që nuk më njohin, t’ju tregoj dhe moshën. T’ju them, shiko se po flet me një të tillë që është 50-vjeç. Pra unë nuk jam fëmijë dhe e di se çfarë po flas dhe ti duhet të më dëgjosh. Pra kam nxjerrë atë kartën e moshës, e kam përdorur. Por ana tjetër është ajo shumë e bukur, sepse vërtet gjendesh në momentin… Për disa njerëz ky momenti i blerjes së pronës është vetëm njëherë në jetë, për disa të tjerë mund të jetë 2 mund të jetë 3, 25 sepse varet nga…
Mira Kazhani: Shit e bli, shit e bli… është biznes.
Ilda Zaloshnja: Varet nga ajo që bëjnë në jetë, por për ata që blejnë 1 apo 2 apo 3 herë dhe e kanë të tyren. Pra vënë atë emocionin e tyre aty brenda dhe vënë çdo gjë që kanë. Unë jam gjendur pranë tyre në momentet më interesante, më të frikshme për ta, për të hedhur atë hapin e shpenzimit të shumë parave, qoftë edhe të marrjes së një kredie, që do të zgjasë 25 vjet dhe ti nuk e di ato 25 vite çfarë do bësh, ku do jesh?
Mira Kazhani: E frikshme është pak. Sa ç’është edhe komode, është edhe e frikshme.
Ilda Zaloshnja: E frikshme… më mirë është të mos mendohet. Sot njerëzit bëjnë biznese me kredi. Ka edhe njerëz që kanë para në bankë dhe preferojnë të marrin një kredi për të bërë një investim qoftë edhe në Real Estate.
Mira Kazhani: Ti e mbështet këtë.
Ilda Zaloshnja: Unë e mbështes.
Mira Kazhani: Pra duhet të ruash para në bankë dhe gjithmonë duhet të veprosh me kredi?
Ilda Zaloshnja: Okay, nuk mund të jesh gjithmonë kaq absolut, por patjetër që po, nëse ke mundësinë të marrësh një kredi të mirë, me kushte të mira. Rreziko, domethënë përdor paratë e bankës, sepse ato janë aty dhe mund të duhen për diçka tjetër, më interesante.
Mira Kazhani: Cilat janë zonat e së ardhmes, që ne nuk i dimë? Për shembull në ekspertizën tënde personale, atë që ke parë ti në Tiranë, në mënyrën se si po zhvillohet, përveç qendrës që në çdo kohë edhe kur do qendra mbetet qendër, ku po i sheh ti disa location disa pika në hartën në gjeografinë e Tiranës, që thua këtu duhet, do t’i vij dita.
Ilda Zaloshnja: Zona më e afërt, e re, interesante, besoj me rritje të mirë të vlerës së pronës është zona e bulevardit të ri, nëqoftëse ai projekt do të zhvillohet ashtu siç është folur, do të marri ato përmasa për të cilat është folur gjithmonë nëpër media nga ana e bashkisë e qeverisë, e arkitektëve, e ndërtuesve. Për fat të keq ende nuk ka marrë atë vlerën që duhet të merrte si një zonë aq qendrore që është sepse konsiderohet që është vazhdimi i bulevardit, arteries kryesore të qytetit, sot për sot. Pronat aty shiten me 1300-1400 euro m2 apartamentet. Është akoma një çmim shumë i përballueshëm, një çmim interesant duke patur parasysh që pak më përpara janë 1700-1800. Kështu që mendoj se është zona e të ardhmes për të investuar sot në Tiranë. Një zonë tjetër që unë e shikoj si interesante janë ‘Kodrat e Saukut’, janë akoma të gjelbra, por nuk do të jenë edhe për shumë kohë besoj. Që tani aty ka disa komplekse, ka disa ndërtime. Janë ruajtur ndërtimet e ulëta, kryesisht me pallate me pak oborr 3-4 kate maksimumi dhe sa më lart kodrës të ngjitesh, aq më të ulëta do të jenë katet, pra do të ketë bileta. Fenomeni i çuditshëm dhe i mirë për njerëzit që duan të jetojnë në vila është ai që tani po bëhen vila të vogla, Vileta, me sipërfaqe të vogla, ku ti je afër qytetit, nuk jeton në apartament, ke atë oborrin tënd të vogël.
Mira Kazhani: Ke atë marrëdhënien tënde me tokën, me gjelbërimin.
Ilda Zaloshnja: Mund të kesh një cilësi jete më të përballueshme dhe më të mirë në një pronë si ajo. Këto dy mendoj. Ka shumë ndërtime që po bëhen tani dhe të tjera po fillojnë përreth liqenit të Farkës, që është destinacioni tjetër pasi mbaroj Lundra. Këto mendoj janë zonat që duhet të fokusohen ata që duan të bëjnë një investim.
Mira Kazhani: A po blejnë emigrantët shqiptarë shtëpi të dyta në Shqipëri, që të vijnë të kalojnë kohën në Tiranë, më Jug.
Ilda Zaloshnja: Pas një periudhe goxha të gjatë, se edhe emigrantët duhet t’i ndajmë pak, mendoj që ata që kanë mbi 30 vjet që jetojnë në Greqi, në Itali apo kudo tjetër kanë rritur fëmijët e tyre atje dhe nuk kanë më interes, asnjë lidhje, përveç ndonjë lidhje të vogël shpirtërore me Shqipërinë. Interesi i tyre primar është të kenë një shtëpi aty ku jetojnë, për fëmijët e tyre jo këtu ku nuk ju duhet, ku nuk e kanë mundësinë ta bëjnë. Por ata që kanë punuar pak më shumë që kanë më shumë të ardhura, që janë profesionistë në vende të tjera, kanë mundur të kursejnë, kanë edhe mundësi të marrin ndonjë kredi, qoftë aty ku janë, por edhe këtu. Ata po blejnë, blejnë me ndërtime të reja, prona, sepse i quajnë të lira krahasuar me vendet ku ata jetojnë dhe realisht ashtu është, pavarësisht se ne bëjmë krahasime, në Paris mori kaq. Ne kemi nxjerrë tabela për t’ju përgjigjur këtyre pyetjeve me çmime mesatare në zona, qytete rreth e qark Shqipërisë, por edhe ku di unë Milano, Roma, Parisi, Vjena sepse vijnë klientët dhe na bëjnë krahasime për këtë gjë dhe çmimet në Shqipëri, çmimet mesatare flas janë akoma të lira, më të ulëta, krahasuar me të gjitha këto dhe me vendej e tjera të rajonit.
Mira Kazhani: Kuptoj.
Ilda Zaloshnja: Këta njerëz vijnë për të blerë për investim, duke ditur se Shqipëria është në fazën e ngjitjes së lartë , vijnë të investojnë paratë e tyre këtu sepse atje ku jetojnë rritja ndoshta nuk është kaq e madhe. Janë vende më të plakura, më të ngadalta, nga pikëpamja e zhvillimit, mund të jenë më të sigurta, më të vazhdueshme, por nuk janë aq të shpejta siç është rritja këtu.
Mira Kazhani: Si ish-pedagoge e italishtes, studente e filologjikut, si një psikologe tashmë me këtë punën, cilët njerëz lumturohen më shumë kur blejnë një shtëpi. Ata fëmijët e bekuar që jua blejnë prindërit, biznesmenët e pasur që nuk tremben me kredinë, çiftet e reja apo një vajzë e re single që merr atë kredinë dhe blen shtëpinë e saj të parë, ku sheh më shumë xixa në sy ti.
Ilda Zaloshnja: Nuk shoh xixa në sy te ata që ja u blejnë, le të themi që një gjë që ti nuk e ke arritur vet…
Mira Kazhani: Aty rri!
Ilda Zaloshnja: Nuk je lodhur për atë. Nuk të shijon.
Mira Kazhani: Sa keq.
Ilda Zaloshnja: E ke, është e bukur, jeton bukur aty brenda, fton shokët e tu. Ndoshta edhe mburresh nga pak, por aq. Janë çiftet e reja që fillojnë jetën, ata. Po edhe çiftet me fëmijë. Kam parë fëmijë të vegjël, shumë të entuziazmuar. ‘Mami kjo është dhoma ime. Këtu do vë krevatin tim.’ Gati, gati pa e marrë vendimin akoma prindërit, fëmijët e kanë marrë vendimin e tyre në një farë mënyre. Se fëmijët e shprehin pak më tepër. Të rriturit mundohen që edhe përpara nesh të tregohen më të mbajtur sepse mendojnë se po u treguan shumë entuziastë, do të jetë e vështirë të negociohet.
Mira Kazhani: Po duan të ulin çmimin. E kuptova.
Ilda Zaloshnja: Ata duan që patjetër t’i besojnë agjentit të tyre dhe duhet të krijojnë një marrëdhënie personale gjithmonë me një agjent në mënyrë që të shprehin çdo gjë, të mirë apo të keqe. Qoftë edhe entuziazmin e tyre për një pronë që sapo e kanë parë.
Mira Kazhani: Djalit tënd do t’ja blesh ti shtëpinë apo do ta lësh ta blejë vet shtëpinë.
Ilda Zaloshnja: Mendoj që është akoma herët për atë. Unë në fakt gjithmonë kam menduar dhe ia kam thënë djalit që detyra ime si prind është ta shkolloj mirë në mënyrë që ai të ketë në brez veglat e duhura të jetës për t’ja dalë vet dhe për atë kam shpenzuar çdo gjë që kam pasur dhe ai më ka shpërblyer.
Mira Kazhani: Ajo është shtëpia kryesore në fakt. Ajo që ke këtu me vete.
Ilda Zaloshnja: Ajo është shtëpia kryesore. Nëse do të kem mundësinë ta ndihmoj…
Mira Kazhani: Pse jo.
Ilda Zaloshnja: Pse jo. Por ai nuk është rritur, sepse nuk i kemi patur mundësitë. Nuk është rritur me mendimin që i duhet t’i jepet gjithçka, jo.
Mira Kazhani: Ne jemi rritur pak a shumë.
Ilda Zaloshnja: Të përkëdhelur, po.
Mira Kazhani: Me dashuri, po jo me sensin e pronës. Prindërit tanë në një kuptim nuk patën mundësi të na lënë ne diçka, por na dhanë mjetet për t’u bërë të zotët e vetes, se ndoshta kur do të duhet të mbijetosh, i bën të gjitha.
Ilda Zaloshnja: Pikërisht.
Mira Kazhani: Nevoja për mbijetesë.
Ilda Zaloshnja: Vetëm ajo të shtyn përpara, të bën kreativ, të bën të mendosh rrugëzgjidhje, të gjesh forma si mund t’i arrish. Për ndryshe po t’u dha do flesh gjumë e more, okay ta gëzosh.
Mira Kazhani: Tani që e mendon në perspektivë, të ka bërë të lumtur kjo punë më shumë, bërë mirë që e le pedagogjinë.
Ilda Zaloshnja: Po,po, po. Shiko unë ngelem prap içik zyshë. Edhe në punën time të përditshme agjentët që punojnë bashkë me mua, të cilëve u mësoj çdo ditë ato sekretet e zanatit tonë.
Mira Kazhani: Je një lloj mentoreje për ta.
Ilda Zaloshnja: Pikërisht, por patjetër që jam shumë, nuk do thoja e kënaqur, por kam gjetur veten. Është puna që vij edhe sot pas 15-vjetësh me shumë qejf, gati në padurim për të ardhur dhe largohem e fundit nga zyra, hajde të bëj edhe këtë gjë të fundit, edhe këtë tjetrën, sepse më entuziazmon.
Mira Kazhani: Meqë e përmendëm gjatë bisedës tonë divorcin, momentin tënd të vështirë, ti tani nuk je vetëm e lumtur nga puna jote, je një 50-vjeçare e lumtur edhe në aspektin personal se ke gjetur një shok dhe ai është amerikan, edhe jeni në të njëjtën fushë, në real estate dhe ai.
Ilda Zaloshnja: Po jemi në të njëjtën fushë, punojmë bashkë, kalojmë 24 orë në 24 bashkë dhe për çudinë e shumë njerëzve, nuk mërzitemi dhe nuk zihemi. Dhe unë besoja dikur që po të kalosh gjithë ditën me një njeri patjetër do krijohen fërkime, konflikte, do mërzitesh me të. U bënë pothuajse 6 vjet që jemi bashkë, nuk jemi mërzitur akoma dhe shpresoj të vazhdojmë që të mos mërzitemi.
Mira Kazhani: Jemi te vit i shtatë. Ai viti i rrezikshëm.
Ilda Zaloshnja: Viti i rrezikshëm.
Mira Kazhani: Do ta kaloni, uroj që ta kaloni me sukses!
Ilda Zaloshnja: Patjetër që po. Jam në një moment të mirë personal. Domethënë djali është rritur mirë, në shkollë është një djalë i mbarë ku nuk më ka dhënë asnjë herë asnjë lloj shqetësimi. Nga ana tjetër puna ecën. E Mira Kazhani që shoku im më ka dhënë, është vetbesimi. Shiko kur t’i je vetëm dhe rend pas asaj gjeje të vogël të ditës nuk ke kohë të shikosh vizionin matanë dhe unë kam qenë një nga ata. Isha vetëm, duhet të merrja paratë për të mbajtur biznesin për të ushqyer familjen, për të paguar shpenzimet dhe punoja jashtëzakonisht shumë, edhe vet shumë. Nuk arrija të shikoja që kisha aftësi për më shumë. Për të hapur dyert të tjera. Për të folur me njerëz të tjerë. Dhe ai më mësoi, më tregoi pak se çfarë vleja.
Mira Kazhani: Sa mirë!
Ilda Zaloshnja: Dhe më mësoi që ca dyer edhe t’i shqyeja, jo të trokisja.
Mira Kazhani: Bravo. Unë kisha menduar të të pyesja në fund që a ke ti dikë që t’i thuash faleminderit, po më duket se i the faleminderit , shokut tënd.
Ilda Zaloshnja: Patjetër. Faleminderit atij , por në fakt faleminderit dua t’i them edhe dy prindërve të mi, ai babi i sertë, mami shumë e butë. Të dy kanë reflektuar këto dy anë të tyre shumë mirë te mua. Unë jam si një medalje me dy anë. Jam shumë e butë, shumë e mirëkuptuar, shumë jo e përulur, po dua të lexoj gjithmonë, dhe dua gjithmonë t’i shërbej njërëzve që kam afër, qoftë edhe klientëve, për atë që iu takon atyre dhe pastaj jam shumë e sertë, shumë e rreptë dhe shumë e fortë.
Mira Kazhani: Babi brenda teje.
Ilda Zaloshnja: Babi brenda meje, më jep atë forcën e duhur, për të thënë edhe jo. Dhe për të kundërshtuar dhe për t’i treguar vendin atyre që e meritojnë.
Mira Kazhani: Edhe këtë e ke bërë?
Ilda Zaloshnja: E kam bërë edhe këtë.
Mira Kazhani: E ke bërë së fundmi, apo e ke bërë vazhdimisht, e ke patur në karakter, për shembull një nga gjërat e mia më të vështira është që t’i tregoj vendin që meriton dikujt, e kam të vështirë, dobësi.
Ilda Zaloshnja: Edhe unë e kam shumë të vështirëdhe e kam patur shumë të vështirë dhe kam pranuar shumë gjëra që në vite, në kohë, në jetë nuk duhet t’i pranoja qoftë edhe marrëdhënien bashkëshortore që unë kisha, për disa tolerime që nuk duhet t’i bëja, që nuk duhet t’i kisha mbajtur, t’i kisha toleruar aq gjatë. Shoqëri të vjetra, të reja, të cilat i kam toteruar për gjëra që ishin të patolerueshme sepse kam atë besimin që njeriu është i mirë në thelb sido që të jetë dhe s’ka arsye që të bëjë diçka të keqe. S’ka arsye të veprojë kundër dikujt tjetër, aq më tepër kur t’i atë e ke të afërt. Por këto gjëra ndodhin, njerëzit nuk i mendojnë gjërat si unë apo unë si ata, kështu që me moshën bëhesh pak më i sertë, bëhesh pak edhe selektiv dhe humbet edhe pak durimi. Dhe në atë pikë thua këtu mbaroi.
Mira Kazhani: Bashkë me këtë vjen edhe një ekuilibër tjetër që ju jep rëndësi disa gjërave dhe vazhdon përpara.
Ilda Zaloshnja: Ju jep rëndësi gjërave që janë për t’u dhënë rëndësi dhe fillon skualifikon ato që ty të bëjnë të ndihesh mirë. Duke lënë rrugës gjithçka tjetër. Jeta është pak si ai lumi që rrjedh dhe rrumbullakos majat e gurëve me vite, kështu që edhe ti shumë mirë bëre rrumbullakosesh për ato dhe i kalon pak në mënyrë më të lehtë.
Mira Kazhani: Në fund fare shkon te ajo shtëpia jote e ngrohtë.
Ilda Zaloshnja: Te ato katër mure.
Mira Kazhani: Te ato katër mure që thamë në fillim dhe meqë ra fjala do të të them një gjë që nuk e kam thënë edhe për ndjekësit e podcastit dhe më pëlqen shumë. Ka shumë njerëz që më shkruajnë ose edhe ma thonë direkt që podcastin e ndjekin në banjo.
Ilda Zaloshnja: Aty ndodhin shumë gjëra Mira Kazhani.
Mira Kazhani: Dhe mua më pëlqen shumë që ndërsa bëhen gati, unë jam, ky podcast është aty. Kështu që e marr si kompliment , më duket shumë private.
Ilda Zaloshnja: Edhe kur banjot ishin ato alla turka dikur rrinim me orë dhe lexonim libra.
Mira Kazhani: Tani banjot janë shumë të bukura.
Ilda Zaloshnja: Janë komode.
Mira Kazhani: Janë pjesa më e bukur e shtëpisë.
Ilda Zaloshnja: Ka nga ata që kanë edhe muzikën, boksin e muzikës aty, qirinjtë. Kështu që ti në banjo mund të bësh shumë gjëra.
Mira Kazhani: Ja në të ardhmen, me një kafe me ty..
Ilda Zaloshnja: Patjetër.
Podcasti “Zë me Mirën” u mbështet nga ABI Bank, Melia Durrës, Lajthiza
*E drejta për ripostim ndalohet pa lejen e editorit
Çdo shtrembërim i fakteve online do të ndiqet në rrugë gjyqësore